Mechanizm nałogowej regulacji emocji

Regularne spożywanie alkoholu powoduje wytworzenie specyficznego systemu regulacji psychicznej. Dynamika emocji osoby uzależnionej ukierunkowana jest na inicjowanie pragnienia alkoholu – mówiąc prostszym językiem – doświadczane emocje, stany, niezależnie od ich rzeczywistych źródeł, bardzo często są doświadczane przez osoby uzależnione jako pragnienie alkoholu. Jedynym celem w tej sytuacji jest jak najszybsze uśmierzenie lub złagodzenie tych stanów i spożycie alkoholu.

Doświadczenie stresu → poczucie zagrożenia → lęk, złość, smutek, ból → chęć złagodzenia przykrych stanów → spożycie alkoholu

Biochemiczne skutki nadużywania alkoholu powodują m.in. znaczne osłabienie odporności na stres, cierpienie. Gdy osoba uzależniona doświadcza niepokój, rozdrażnienie lub przygnębienie dołącza do tego silne poczucie bolesności – co dodatkowo nasila dążenie do szybkiego uśmierzenia przez alkohol. Jeśli dodamy do tego powtarzalność oraz nasilenie cierpienia i lęku zaczyna rozwijać się proces PANICZNEGO poszukiwania ulgi – a więc pragnienie alkoholu staje się przymusem i koniecznością. 

Przy spożywaniu alkoholu najczęściej towarzyszy złudne poczucie rozluźnienia, zabawy, radości, sympatii do innych, poczucia bycia kimś. A jeśli alkoholu nie ma, pojawia się subiektywna „szara rzeczywistość”. Pojawia się zwiększona potrzeba na stymulację, a więc obniżona tolerancja na monotonię. Oznacza to, że osoba uzależniona potrzebuje wzbudzania szybkich zmian w stanie emocjonalnym. Brak jest tolerancji na oczekiwanie zmiany, proces, spotkanie się z daną emocją, pracowanie na nią, ale niemal natychmiast pojawia się chęć dążenia do lepszego samopoczucia przy pomocy alkoholu. 

Nawet jeśli środowisko alkoholika doskonale zadba o jego stabilizację, on nadal czuje przykry stan emocjonalny i dąży do złagodzenia go poprzez spożycie alkoholu. 

Dodatkowo spożycie alkoholu, przynajmniej w początkowych fazach picia, wiąże się często z serwowaniem sobie przyjemnych doznań, a więc alkoholik pragnie powracać do nich.

Zniekształcenie poznawcze

Alkoholik, który uświadomi sobie, w jak trudnym położeniu się znajduje, zapewne tworzy przerażającą realność swojego życia. Bo jeśli u osoby uzależnionej nastąpiło poważne zredukowanie wielu naturalnych źródeł przyjemności – uśmierzanie przykrości jest głównym sposobem uzyskiwania przyjemnych stanów. 

„Kiedyś było pięknie, więc zacząłem pić z radości i piękna. Przez chwilę po piciu było jeszcze piękniej, ale powoli stawało się coraz smutniej i przytłaczająco. Alkohol z przytłoczenia robił znośność – jakoś to było. Ale teraz piję, bo beznadzieja jest wszędzie – i przed i po piciu. Czuję się, jakbym był w piekle uzależnienia”.

Dlaczego walka z nałogiem jest tak trudna?

Działanie tego mechanizmu wyjaśnia pojawienie się przymusowych pragnień alkoholowych oraz siłę ich działania. Można zaliczyć tu: - zjawisko rozluźnienia; - zerwanie związków emocjonalnych z realną rzeczywistością co wpływa na poważne osłabienie możliwości zewnętrznego wpływu najbliższych osób na funkcjonowanie alkoholika.

Regularne spożywanie alkoholu powoduje wytworzenie specyficznego systemu regulacji psychicznej.

Masz pytania
zadzwoń, chętnie odpowiemyx
ikonka telefonu